'In Aalter bespeelt CD&V nog het volledige palet. Dat is een van de redenen waarom de liberalen, de socialisten en het Vlaams Belang hier zo weinig stemmen halen', zegt de Aalterse burgemeester Pieter De Crem.

'Ik heb personeel voor alles. Mijn toespraken doet Pieter bijvoorbeeld.' Patrick Hoste, waarnemend burgemeester van Aalter, zegt het met een grote glimlach bij de eerste spadesteek van een nieuw kantorencomplex in de Oost-Vlaamse gemeente. Pieter, dat is titelvoerend burgemeester Pieter De Crem (CD&V), die als staatssecretaris voor Buitenlandse Handel lid is van de federale regering en daarom het dagelijks bestuur aan Hoste moet afstaan. We vertellen Hoste dat we de sfeer tussen hem en De Crem komen opmeten. 'Gaat ge proberen stoken? Dat gaat niet pakken, ze.'

In een tent op het bedrijventerrein vindt voor de eerste spadesteek een kleine receptie plaats. Dirk Vandenbussche, de topman van het Aalterse bouwbedrijf Vandenbussche dat het nieuwe kantorencomplex bouwt, houdt een korte toespraak. Hij mijmert over de jaren 80, toen hij zijn bedrijf uit de grond stampte en hij De Crem, toen nog student, al kende. Dat is geen toeval. De Aalterse burgemeesterssjerp is een familiegelegenheid. De Crem is sinds 1995 burgemeester van de 20.000 inwoners tellende gemeente die in het plat pays tussen Brugge en Gent ligt. De 36 jaar - u leest het goed - voordien trok zijn vader Jan De Crem aan de touwtjes.

Een fotoreeks van de naoorlogse Aalterse burgemeesters in het gemeentehuis maakt het mooi duidelijk: Jan De Crem, burgemeester tussen 1959 en 1994. Pieter De Crem, burgemeester sinds 1995. Het gemeentehuis wordt om die reden - en ook een beetje voor de gelijkaardige rode kleur - het Cremlin genoemd, naar het politieke machtscentrum in de Russische hoofdstad Moskou. Al heeft het binnenin weinig van de grandeur van het Moskouse paleis. De Crem moet het doen met een piepklein zaaltje als bureau. Op zijn tafel ligt niets - 'clean desk policy' - en aan de muur hangt een schilderij van Maria met ontblote boezem dat de 19de-eeuwse schilder Antoine-Joseph Wiertz de gemeente Aalter ooit cadeau deed omdat hij er geholpen werd toen hij pech had. 'Om het in ''Allo 'Allo'-termen te zeggen: the fallen madonna with the big boobies', lacht de Oost-Vlaming.

Wie denkt dat De Crem zich vooral in Brussel ophoudt en Aalter laat betijen, vergist zich. Als staatssecretaris voor Buitenlandse Handel - volgens critici niet de meest drukke baan - heeft hij wat meer tijd dan vroeger. Maar ook in zijn tijd als minister van Defensie, van 2007 tot 2014, was hij intens met de gemeente bezig. 'Ik laat me niet in met het dagelijkse beleid. Ik teken geen document voor de benoeming van een personeelslid. Maar ik heb Aalter nooit laten vallen omdat ik het te druk had in Brussel. Ik blijf me met de grote lijnen bezighouden.'

De Crems agenda op de dag dat we bij hem langsgaan, maakt dat ook duidelijk. 's Ochtends bezig met de internationale politiek en enkele afspraken in Aalter. In de namiddag de eerste spadesteek voor het nieuw kantorencomplex, dat het bouw- en interieurbedrijf Qubus en het installatiebedrijf Spie Belgium zullen gebruiken. 's Avonds volgt nog een speech over internationale handel voor een select ondernemersgezelschap in Brugge.

Tussen die afspraken door rijdt De Crem ons rond in zijn gemeente. Hij vertelt over de geschiedenis. 'We waren altijd al een knooppunt tussen Gent en Brugge.' Maar hij wil vooral over de economische vooruitgang spreken. 'Uit een studie van de Vlaamse werkgeversorganisatie Voka blijkt dat we de tweede bedrijfsvriendelijkste gemeente van Oost-Vlaanderen zijn. We zijn de eenzame uitzondering in het Meetjesland', stelt hij.

 

Uit de losse pols

Tussen de ondernemers voelt De Crem zich in zijn sas. Net voor de eerste spadesteek houdt hij uit de losse pols een toespraak over het belang van het ondernemerschap voor de gemeente. Hij gaat er prat op dat hij alle lokale bedrijfsbelastingen heeft afgeschaft en altijd heeft gevochten voor de lokale middenstand. 'Ondanks alle druk heb ik me altijd tegen baanwinkels verzet. Overal waar die er zijn gekomen, is het stadscentrum doodgebloed. Kijk naar Sint-Niklaas. Dat is hier gelukkig niet gebeurd.' En met succes, benadrukt hij. 'Vroeger was Aalter een pendelgemeente, vandaag werkt 80 procent van de actieve bevolking in de gemeente zelf omdat er voldoende banen zijn.'

Toch lijkt De Crem als burgemeester op het eerste gezicht een miscast. In ondernemersmiddens past hij als de beste, maar hij is niet de volksjongen die je in de eerder landelijke gemeente in het Meetjesland verwacht. Eerder op de dag, bij het binnengaan van een restaurant op de Markt, knikt hij enkele mensen vriendelijk toe, maar hij blijft nergens hangen om een praatje te maken. Mensen porren elkaar aan - daar heb je de burgemeester. Maar haast niemand durft wat te zeggen. 'Je moet geen vrolijke Frans zijn om een goede burgemeester te zijn', zegt hij daarover. 'Ik ben hier geboren en getogen. De mensen weten wat ze aan me hebben.'

De 65 procent van de stemmen die het kartel CD&V-N-VA in 2012 haalde - in slechts vijf Vlaamse gemeenten haalde een partij meer stemmen - bewijst dat volgens hem. 'Elke zes jaar zijn het verkiezingen. De mensen weten echt wel waarover het gaat. In 2000 werd ik in de hoogdagen van paars verkozen, in 2006 was het een tegen allen en in 2012 was ik minister van Defensie. Steeds kreeg ik een absolute meerderheid. Het moet zijn dat het hier niet zo slecht is.'

Als reden voor zijn succes wijst De Crem erop dat zijn partij in Aalter nog volop haar historische rol kan spelen. 'Hier is CD&V nog een volkspartij', zegt hij. Waarmee hij zo veel zegt als: op veel andere plaatsen in dit land niet meer. 'We bespelen nog het volledige palet en dat is een van de redenen waarom de liberalen, de socialisten en het Vlaams Belang hier zo weinig stemmen halen.' Een volkspartij, wat is dat? 'Het betekent dat we de synthese proberen te maken. We zetten niet in op een deelagenda. We voeren geen strijd voor de verkavelaars, voor de wereldverbeteraars of voor iemand anders. We kijken naar het grotere plaatje en we proberen de beste beslissing te nemen.'

Het klinkt wat vaag, werpen we op. De Crem probeert het te verduidelijken met een voorbeeld. 'Toen ik net burgemeester was, heb ik beslist de markt autovrij te maken. De bakkers zouden geen brood meer verkopen, de slagers geen vlees en de cafés geen bier. Ik kreeg een petitie in de bus die was ondertekend door 4.000 mensen die me vroegen mijn plannen terug te draaien. Als burgemeester was het niet gemakkelijk om door te zetten. Maar ik heb het toch gedaan. Kijk nu eens naar buiten', wijst hij richting het raam van het restaurant, dat uitgeeft op het plein. 'Het is een aangename plek met terrasjes.'

'Maar,' vult De Crem aan, 'het is niet omdat ik voor een autovrij plein ben, dat ik tegen de auto ben. We hebben twee gratis overdekte parkings in het centrum omdat we vinden dat mensen de auto moeten kunnen nemen. Die synthese van agenda's, dat is CD&V. We zijn ecologisten, maar ook realisten. We zijn de partij van de arbeiders én van de bedienden, van de werknemers én van de werkgevers. Alleen lijken sommigen dat soms te vergeten.'

Sprong in het onbekende

Toch zijn de verkiezingen van 14 oktober een sprong in het onbekende voor De Crem. Aalter fuseert met de kleinere buurtgemeente Knesselare, waardoor een gemeente van 30.000 inwoners ontstaat die nog steeds Aalter zal heten. Kwatongen noemden het een 'annexatie' van De Crem, maar dat hoort hij niet graag. 'Dit zijn niet de jaren 70, toen gemeenten werden gedwongen te fuseren. Dit is een fusie waar iedereen beter van wordt. Veel gemeenten zijn te klein om efficiënt te kunnen werken. Ze zijn niet bij machte om de hyperefficiënte dienstverlening aan te bieden die de 21ste eeuw vereist en waarvoor je het geschikte personeel moet aanwerven. Door de fusie kunnen we dat wel.'

De sprong in het duister bestaat erin dat in Knesselare geen CD&V bestond. De 70-jarige Erné De Blaere is er burgemeester, maar hij stopt met politiek. Toch legt De Crem de lat hoog. 'Het doel blijft om de helft van de stemmen te halen. En zoveel mogelijk van de andere helft.' Over een eventuele laatste termijn wil hij niets horen. 'Een wat?', vraagt hij met een grote glimlach op zijn gezicht. Aalter zonder een De Crem als burgemeester? Dat kan alleen wie de zeventig voorbij is zich inbeelden.

Morgen: de Mechelse burgemeester Bart Somers (Open VLD)

In de cockpit van de burgemeester. Ze zijn van 's morgens vroeg tot 's avonds laat in de weer. Vaak heel zichtbaar, maar soms ook in de coulissen. De Tijd ging langs bij vier burgemeesters. Maken ze het verschil en zijn ze hun geld waard?

  • Ondernemen
  • CD&V in Beweging

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookie Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.